Στον Δρόμο Προς Την Ουτοπία – Η Οικονομική Ιστορία Του 20Ου Αιώνα
Original price was: 24.40 €.22.00 €Η τρέχουσα τιμή είναι: 22.00 €.
Στον Δρόμο Προς Την Ουτοπία – Η Οικονομική Ιστορία Του 20Ου Αιώνα ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
| Βάρος | 250 κ. |
|---|---|
| Εκδότης | Μεταίχμιο |
| Συγγραφέας | DELONG, BRADFORD |
| Σελίδες | 616 |
| Διαστάσεις | 230Χ150Χ0 |
| Ημερομηνία Έκδοσης | Νοε-23 |
Στον Δρόμο Προς Την Ουτοπία – Η Οικονομική Ιστορία Του 20Ου Αιώνα
Από έναν εκ των κορυφαίων οικονομολόγων παγκοσμίως, μια μεγάλη αφήγηση του αιώνα που μας έκανε πιο πλούσιους από ποτέ, κι ωστόσο μας άφησε ανικανοποίητους.Πριν από το 1870, η ανθρωπότητα ζούσε σε φρικτή φτώχεια. Κι έπειτα ήρθε μια μεγάλη μεταβολή: πολλαπλασιάστηκαν οι τεχνολογικές μας δυνατότητες και μεταμορφώθηκε η οικονομία. Οι πρόγονοί μας θα υπέθεταν ότι θα χρησιμοποιούσαμε αυτές τις δυνάμεις για να φτάσουμε στην ουτοπία. Δεν έγινε όμως έτσι. Μετά το τέλος του διαστήματος 1870-2010, ο κόσμος είδε μπροστά του την υπερθέρμανση του πλανήτη? την οικονομική ύφεση, την αβεβαιότητα, και την ανισότητα? και την ευρεία απόρριψη του status quo.Στο βιβλίο αυτό ο οικονομολόγος Bradford DeLong αφηγείται την ιστορία της εμφάνισης αυτής της πρωτόγνωρης έκρηξης του υλικού πλούτου, του πώς μεταμόρφωσε την υφήλιο, και των λόγων που απέτυχε να μας οδηγήσει στην ουτοπία. Με απίθανο εύρος και φιλοδοξία, φανερώνει ότι ο περασμένος αιώνας δεν ήταν τόσο μια θριαμβευτική πορεία προόδου όσο ένας αργός βηματισμός προς τη σωστή κατεύθυνση.Μια προκλητική νέα ερμηνεία της παγκόσμιας ιστορίας, που αποκαλύπτει πώς η εκρηκτική ανάπτυξη του «μακρύ» εικοστού αιώνα (1870-2010) δημιούργησε πλεονάσματα τροφής, ενδυμάτων, και στέγης για πρώτη φορά στην ιστορία και έδωσε τέλος σε αιώνες ολόκληρους εκτεταμένης φτώχειας – κι ωστόσο απέτυχε να φέρει διαρκή ανθρώπινη ευτυχία. Το δίδαγμα του εικοστού αιώνα, ισχυρίζεται ο DeLong, είναι ότι η οικονομική βελτίωση έχει σημασία, αλλά η οικονομία της αγοράς από μόνη της δεν αρκεί: για να οικοδομήσουν έναν πραγματικά ανθρώπινο κόσμο, οι κυβερνήσεις πρέπει να είναι επιδέξιες στη διαχείριση, ενίοτε με τρόπο έντονο.Καθώς μπαίνουμε σε μια ακόμα πιο αβέβαιη νέα εποχή, πρέπει να δώσουμε βάση στα διδάγματα του μακρύ εικοστού αιώνα που μόλις πέρασε (τη σημασία της οικονομικής βελτίωσης, τη δύναμη αλλά και τα όρια των αγορών, αλλά και την κρισιμότητα της ικανής κυβερνητικής διαχείρισης, μεταξύ άλλων) αν θέλουμε να ελπίζουμε έστω ότι ο αργός βηματισμός προς τα μπρος θα συνε
MAECENAS IACULIS
Vestibulum curae torquent diam diam commodo parturient penatibus nunc dui adipiscing convallis bulum parturient suspendisse parturient a.Parturient in parturient scelerisque nibh lectus quam a natoque adipiscing a vestibulum hendrerit et pharetra fames nunc natoque dui.
ADIPISCING CONVALLIS BULUM
- Vestibulum penatibus nunc dui adipiscing convallis bulum parturient suspendisse.
- Abitur parturient praesent lectus quam a natoque adipiscing a vestibulum hendre.
- Diam parturient dictumst parturient scelerisque nibh lectus.
Scelerisque adipiscing bibendum sem vestibulum et in a a a purus lectus faucibus lobortis tincidunt purus lectus nisl class eros.Condimentum a et ullamcorper dictumst mus et tristique elementum nam inceptos hac parturient scelerisque vestibulum amet elit ut volutpat.
Σχετικά προϊόντα
Ιστορία της νεώτερης Ελλάδας (1821 – 1909), α’ τόμος
«Στην εξάτομη «Ιστορία της Νεώτερης και Σύγχρονης Ελλάδας 1821-1974», ο Τάσος Βουρνάς κατάφερε να βρει την άκρη του σχοινιού από το μπερδεμένο κουβάρι των ιστορικών γεγονότων και να το ξεδιπλώσει, και έτσι να δώσει ένα έργο πνοής, ανθεκτικό στο χρόνο, που αναδείχνει το συγγραφέα στις κορυφές της ελληνικής ιστορικής επιστήμης. Στο έργο αυτό αποκαλύπτεται το πλούσιο ιστορικό, ιστοριοδιφικό και στοχαστικό ταλέντο του συγγραφέα. Ο Τάσος Βουρνάς, σαν βαθύς ερευνητής, ανεπηρέαστα, με θάρρος και συνέπεια, ανέτρεψε καθιερωμένες θέσεις και συμπεράσματα, έβαλε βαθιά το νυστέρι της κριτικής του, είπε τα πράγματα με το πραγματικό τους όνομα».
Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας (1967 – 1974), στ’ τόμος
«Ο ιστορικός, που ζει με το στοχασμό, πρέπει απαραίτητα να έχει το πάθος της έρευνας, να διεισδύει στην ουσία των γεγονότων και να είναι σε θέση να ξεδιαλύνει το νόημά τους, τις αιτίες που τα προξένησαν, τη ροή τους και τα αποτελέσματά τους. Τα ίδια τα ιστορικά γεγονότα, όπως εξωτερικεύονται, δεν δείχνουν το νόημά τους, γιατί διαφορετικά δεν θα υπήρχε κίνητρο για την έρευνα. Πρέπει ακόμα, μέσα από μια σειρά τυχαία περιστατικά ή συμπτώσεις, να βρει τις αντικειμενικές νομοτέλειες της ιστορίας και να καταλήξει σε κρίσεις και συμπεράσματα. Επομένως, χωρίς τη βαθιά έρευνα, τη σύγκριση και αντιπαραβολή των γεγονότων, δεν μπορούμε να διακινδυνεύουμε τις κρίσεις μας, γιατί θα είναι οπωσδήποτε λαθεμένες. Αυτή τη μέθοδο έρευνας εφαρμόζει ο ιστορικός Τάσος Βουρνάς».
Ο Θρύλος του Έσσεξ
Λονδίνο 1893. Μετά τον θάνατο του άντρα της, η Κόρα Σίμπορν, ανάμεσα στη θλίψη και στην ανακούφιση, αποσύρεται στην εξοχή με τον γιο της. Εκεί θα ακούσει ιστορίες για τον «Όφη του Έσσεξ», ένα πλάσμα της λαϊκής παράδοσης που λέγεται ότι επέστρεψε και περιπλανιέται στους βάλτους. Η Κόρα ενθουσιάζεται, πιστεύοντας ότι ίσως πρόκειται για κάποιο είδος που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα. Αναζητώντας τα ίχνη του, πέφτει πάνω στον Γουίλλιαμ Ράνσομ, τον εφημέριο του Ολντγουίντερ, ο οποίος πιστεύει ότι η θεραπεία αυτής της υστερίας βρίσκεται στην πίστη, ενώ η Κόρα είναι πεπεισμένη πως η επιστήμη θα δώσει τις απαντήσεις. Μολονότι διαφωνούν στα πάντα, κάτι τους τραβάει κοντά και αλλάζουν ο ένας τη ζωή του άλλου με απροσδόκητους τρόπους...
Ο Θρύλος του Έσσεξ είναι ένας ύμνος στην αγάπη –και σε όλα αυτά που μοιραζόμαστε με τους ανθρώπους ακόμη κι όταν διαφωνούμε– σε όλες της τις ενσαρκώσεις σε μια εποχή συναρπαστικής –και τρομακτικής– αλλαγής.
«Ένα βιβλίο εκπληκτικής εμβέλειας και λάμψης». Publishers Weekly
«Ένα ευδαιµονικό µυθιστόρηµα αµετανόητων ορέξεων, όπου η επιθυµία και η πίστη αναµειγνύονται στους βάλτους, αλλά η φιλία είναι το θαύµα. Πρόκειται για µια συγγραφέα που καταλαβαίνει τη ζωή». Jessie Burton
«Οι υπέροχες ανατροπές της γραφής της Πέρρυ µάς καλούν σε πολλαπλές αναγνώσεις και δηµιουργούν ένα µαγικό φόντο για την αισθαντική ιστορία αγάπης της Κόρα και του Γουίλ». Booklist
«Ένα θαυµάσιο µυθιστόρηµα για τη λειτουργία της ζωής, της αγάπης και της πίστης, για την επιστήµη και τη θρησκεία, για µυστικά και µυστήρια. Τόσο ωραίο, που οι σελίδες του µοιάζουν να έχουν εσωτερικό φως». Helen Macdonald
Η κατάρα των Μάγιερ
Η Ιρίνα ξέρει ότι είναι υιοθετημένη και ότι οι μοναδικές συγγενείς της, γιαγιά και θεία, ζουν αποτραβηγμένες κάπου στη βόρεια Ελλάδα. Παρά την αντίθετη άποψη της θετής της μητέρας, αποφασίζει να επισκεφθεί το σπίτι όπου γεννήθηκε και εγκατέλειψε μωρό, για να τις γνωρίσει και να τις καλέσει στον γάμο της.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή που πατάει το πόδι της σε εκείνο το σπίτι γεννιέται μέσα της μια περίεργη αίσθηση. Ο χρόνος φαίνεται σαν να έχει σταματήσει, τόσο για το σπίτι όσο και για τους ενοίκους του, κι ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει τα πάντα. Σύντομα θα βρεθεί αντιμέτωπη με ανορθόδοξα γεγονότα και ακραίες καταστάσεις, καθώς μια καλά κρυμμένη αλήθεια ζητά να βγει στο φως.
Κι αυτή θα είναι μόνο η αρχή…
Σφοδροί έρωτες, προδοσίες, θάνατοι, ίντριγκες και αποκαλύψεις θα αρχίσουν να αναδύονται από το παρελθόν, ανατρέποντας όλα τα δεδομένα. Η Ιρίνα θα βρεθεί εκτεθειμένη και θα κινδυνέψει τόσο εκείνη όσο και το παιδί που μεγαλώνει μέσα της.
Θα καταφέρει, άραγε, να βγει αλώβητη απ’ όλα αυτά;
Και ποια σχέση μπορεί να έχει η προγιαγιά της Αναστασία με τους τελευταίους τσάρους του Οίκου των Ρομανόφ;
Κόκκινη μεταξωτή κορδέλα
Σε κάποια άλλη ζωή μπορεί να ήμασταν φίλες.
Μα βρισκόμασταν στο Μπέρτσγουντ…
Μου άρεσε να ράβω όμορφα μεταξωτά φορέματα με δαντέλες. Όταν η γιαγιά μου άνοιγε το καπάκι της ραπτομηχανής και έβλεπα στη σειρά τα μασούρια με τις πράσινες, κίτρινες, κόκκινες, γκρίζες, λευκές και ροζ κλωστές ονειρευόμουν πως μεγαλώνοντας θα είχα το δικό μου εργαστήριο.
Τότε πιστεύαμε πως ο πόλεμος ήταν κάτι που συνέβαινε κάπου αλλού· ήρθε όμως στην πόλη μας και μας άρπαξε. Στοίβαξε χιλιάδες ανθρώπους σε τούτο το μέρος και, μαζί με μένα, τη Ρόουζ, τη Μάρτα και την Κάρλα.
Πάνω από τους φράχτες με το αγκαθωτό συρματόπλεγμα, ο ήλιος δεν ξεχώριζε στο γκρίζο. Στοιχιζόμασταν σε σειρές των πέντε, όλες με ριγέ στολή, και μετά τρέχαμε στο ατελιέ ραπτικής του στρατοπέδου. Εκεί, ανάμεσα στα πανάκριβα υφάσματα και στις απαιτητικές κυρίες των αξιωματικών, μέρα με τη μέρα ψαλιδίζονταν οι ελπίδες μας.
Εκείνο το πρωινό είχα δέσει κρυφά την κόκκινη μεταξωτή κορδέλα γύρω από τον λαιμό μου. Και για πρώτη φορά από τότε που βρέθηκα στο Μπέρτσγουντ ένιωσα πραγματικός άνθρωπος.
Έλλα, 1944
