Από Την Εξαχρείωση Στην Εξαθλίωση 1974-2012: Οδοιπορικό Της Χρεωκοπίας Των Κατεστημένων Ελληνικών Ηγεσιών
Original price was: 14.92 €.10.50 €Η τρέχουσα τιμή είναι: 10.50 €.
Από Την Εξαχρείωση Στην Εξαθλίωση 1974-2012: Οδοιπορικό Της Χρεωκοπίας Των Κατεστημένων Ελληνικών Ηγεσιών ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ – ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ
| Βάρος | 250 κ. |
|---|---|
| Εκδότης | ΛΙΒΑΝΗ |
| Συγγραφέας | ΦΙΛΙΑΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ Ι. |
| Σελίδες | 281 |
| Διαστάσεις | 21Χ14Χ0 |
| Ημερομηνία Έκδοσης | Δεκ-13 |
Από Την Εξαχρείωση Στην Εξαθλίωση 1974-2012: Οδοιπορικό Της Χρεωκοπίας Των Κατεστημένων Ελληνικών Ηγεσιών
Το βιβλίο αυτό δεν γράφτηκε για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Γράφτηκε για να αποδώσει ευθύνες σε όλους εκείνους που με πράξεις ή παραλείψεις οδήγησαν τη χώρα στο σημερινό αδιέξοδο. Σε όλους εκείνους που άφησαν την Ελλάδα απροστάτευτη, ανοχύρωτη απέναντι στην “παγκοσμιοποίηση” και τη Διεθνή του χρηματοπιστωτικού τοκογλυφικού κεφαλαίου. Σε όλους εκείνους που ευθύνονται διότι ο τόπος “ανεπτύχθη εν υπαναπτύξει”, δηλαδή έμεινε υπανάπτυκτος οικονομικά, πολιτικά, διοικητικά. Σε όλους εκείνους που φόρτωσαν τη δημοσιονομική υπερχρέωση στις ράχες του λαού, που τον εξαθλίωσαν και διέσυραν διεθνώς. Σε όλους αυτούς που έχουν υψώσει το λάβαρο των αποκρατικοποιήσεων, ακολουθώντας τις εντολές του διαπλανητικού τοκογλυφικού Διευθυντηρίου, ξεπουλώντας αντί πινακίου φακής τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τα διαθέσιμα της χώρας. Τα στοιχεία που προσκομίζονται σ’ αυτό το βιβλίο είναι ατράνταχτα και αδιαφιλονίκητα και αποδεικνύουν ότι η όλη αντιμετώπιση της κρίσης έχει σαφέστατα το χαρακτήρα ενός εγκλήματος διαρκείας. Στις σελίδες του καταγράφεται ένα κατηγορητήριο που δεν φείδεται ουδενός και σε κανένα επίπεδο. Είναι βιβλίο αμείλικτο, που καλύπτει όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο και στηλιτεύει όχι μόνο τις πολιτικές, αλλά και τις οικονομικές και πνευματικές ηγεσίες, που εγκαλούνται σε μια κλίμακα η οποία διαβαθμίζεται από ανικανότητα και αναξιότητα έως εθνική μειοδοσία, ακόμα και συνειδητή προδοσία. Το αίτημα για ολική κάθαρση προκύπτει ως αυτονόητο συμπέρασμα του οδοιπορικού της χρεωκοπίας των ηγεσιών, όπως χαρακτηριστικά υπογραμμίζει ο συγγραφέας.
MAECENAS IACULIS
Vestibulum curae torquent diam diam commodo parturient penatibus nunc dui adipiscing convallis bulum parturient suspendisse parturient a.Parturient in parturient scelerisque nibh lectus quam a natoque adipiscing a vestibulum hendrerit et pharetra fames nunc natoque dui.
ADIPISCING CONVALLIS BULUM
- Vestibulum penatibus nunc dui adipiscing convallis bulum parturient suspendisse.
- Abitur parturient praesent lectus quam a natoque adipiscing a vestibulum hendre.
- Diam parturient dictumst parturient scelerisque nibh lectus.
Scelerisque adipiscing bibendum sem vestibulum et in a a a purus lectus faucibus lobortis tincidunt purus lectus nisl class eros.Condimentum a et ullamcorper dictumst mus et tristique elementum nam inceptos hac parturient scelerisque vestibulum amet elit ut volutpat.
Σχετικά προϊόντα
Manhattan beach
«Θα πάµε να δούµε τη θάλασσα».
Νέα Υόρκη, 1934. Η δωδεκάχρονη Άννα Κέρριγκαν συνοδεύει τον πατέρα της στην επίσκεψη στο σπίτι του Ντέξτερ Στάυλς, ο οποίος, απ’ ό,τι φαίνεται, µπορεί να έχει καθοριστικό ρόλο στην επιβίωση της οικογένειάς της. Η θάλασσα που εκτείνεται πέρα από το σπίτι καθώς και το φορτισµένο µυστήριο που υπάρχει ανάµεσα στους δύο άντρες τη µαγεύουν.
Χρόνια αργότερα, ο πατέρας της έχει εξαφανιστεί και η χώρα βρίσκεται σε πόλεµο. Η Άννα δουλεύει στο ναυπηγείο του Μπρούκλυν. Οι γυναίκες µπορούν να κατέχουν θέσεις εργασίας που κάποτε ανήκαν στους άντρες, µιας και εκείνοι τώρα βρίσκονται µακριά. Γίνεται η πρώτη δύτρια, επάγγελµα κλειστό και επικίνδυνο, δουλεύοντας στις επισκευές των πλοίων που θα βοηθήσουν την Αµερική να κερδίσει τον πόλεµο. Ένα βράδυ, συναντά τυχαία τον Ντέξτερ Στάυλς και συνειδητοποιεί πόσο µπερδεµένη πρέπει να ήταν η ζωή του πατέρα της...
«Υπάρχει κάτι που η Τζέννιφερ Ίγκαν δεν µπορεί να κάνει;» The New York Times Book Review
«Το εκπληκτικό, συναρπαστικό και αποκαλυπτικό έπος της Ίγκαν είναι ένα βιβλίο που δεν το αφήνεις από τα χέρια σου. Γοητεύει και µεταµορφώνει κάθε αναγνώστη, που σαν δύτης βουτάει στα βαθιά, στην αναζήτηση απαντήσεων, νοήµατος, προτού ανέβει πάλι στην επιφάνεια». Booklist
«Τι είναι αυτό που νοσταλγούµε από το παρελθόν; Τι είναι η συλλογική µνήµη; Στην επιφάνειά της και στον πυθµένα της; Πληµµυρισµένο από εντυπωσιακή ενσυναίσθηση, περνάει αβίαστα από περιγραφές βίας και εγκληµάτων σε σκηνές βαθιάς τρυφερότητας. Η Ίγκαν είναι µια χαρισµατική συγγραφέας!». Publishers Weekly
«Απλά καταπληκτικό, συναρπαστικό, συγκινητικό, ως την τελευταία σελίδα». The Bookseller
«Το ναυτικό παρελθόν του Μπρούκλυν, η ελίτ της ανατολικής όχθης, τα νάιτκλαµπ και η µαφία της δεκαετίας του ’40 είναι το πλαίσιο του υπέροχου βιβλίου της Τζέννιφερ Ίγκαν». Financial Times
«Ρεαλιστικό στη λεπτοµέρεια, ποιητικό στο αίσθηµα και απολύτως απολαυστικό. Φαίνεται πως δεν υπάρχει κάτι που δεν µπορεί να καταφέρει η Τζέννιφερ Ίγκαν». Kirkus Reviews
«Η Τζέννιφερ Ίγκαν είναι η σηµαντικότερη εν ζωή Αµερικανίδα µυθιστοριογράφος». Joe Klein, Time
Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας (1967 – 1974), στ’ τόμος
«Ο ιστορικός, που ζει με το στοχασμό, πρέπει απαραίτητα να έχει το πάθος της έρευνας, να διεισδύει στην ουσία των γεγονότων και να είναι σε θέση να ξεδιαλύνει το νόημά τους, τις αιτίες που τα προξένησαν, τη ροή τους και τα αποτελέσματά τους. Τα ίδια τα ιστορικά γεγονότα, όπως εξωτερικεύονται, δεν δείχνουν το νόημά τους, γιατί διαφορετικά δεν θα υπήρχε κίνητρο για την έρευνα. Πρέπει ακόμα, μέσα από μια σειρά τυχαία περιστατικά ή συμπτώσεις, να βρει τις αντικειμενικές νομοτέλειες της ιστορίας και να καταλήξει σε κρίσεις και συμπεράσματα. Επομένως, χωρίς τη βαθιά έρευνα, τη σύγκριση και αντιπαραβολή των γεγονότων, δεν μπορούμε να διακινδυνεύουμε τις κρίσεις μας, γιατί θα είναι οπωσδήποτε λαθεμένες. Αυτή τη μέθοδο έρευνας εφαρμόζει ο ιστορικός Τάσος Βουρνάς».
Το υπέρτατο μυστικό
Χάναμε την αλήθεια επί χιλιάδες χρόνια, επειδή δεν βλέπαμε αυτό που βρισκόταν ακριβώς μπροστά στα μάτια μας.
Μας αποσπούν πολύ εύκολα την προσοχή τα προβλήματά μας, τα γεγονότα που συμβαίνουν στον κόσμο, και έχουμε χάσει τη μεγαλύτερη ανακάλυψη που μπορούμε να κάνουμε, η οποία βρίσκεται ακριβώς μπροστά μας - μια ανακάλυψη που μπορεί να μας βγάλει από την κατάσταση του πόνου και να χαρίσει στη ζωή μας διαρκή ευδαιμονία και ευτυχία.
Κάθε ερώτηση θα απαντηθεί, κάθε επιθυμία θα ικανοποιηθεί. Δεν θα χρειαστεί να φοβηθείτε ξανά, δεν θα χρειαστεί να υποφέρετε ξανά.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη αποκάλυψη στη ζωή σας.
Αυτό είναι το πεπρωμένο σας.
Τα χρυσά σκουλαρίκια
Εσύ που με κρίνεις έλα εδώ! Έχω να σου πω μια ιστορία…
Η Παλόμα Μπατόν είναι εγγονή Ισπανών προσφύγων που διέφυγαν από τη Βαρκελώνη μετά τον εμφύλιο. Πειθαρχημένη σπουδάστρια της Σχολής Μπαλέτου της Όπερας των Παρισίων, η Παλόμα δεν αφήνει και πολλά να σταθούν εμπόδιο στην καριέρα της, ώσπου λαμβάνει με μυστηριώδη τρόπο δύο χρυσά σκουλαρίκια. Αρχίζει να εξερευνά τις ισπανικές ρίζες της και μαγεύεται από τη Λα Ρούσα, μια γυναίκα που ενώ κατάφερε να ξεφύγει από τη φτώχεια και να γίνει μια από τις σπουδαιότερες χορεύτριες φλαμέγκο της σύγχρονης εποχής, στη συνέχεια αυτοκτόνησε.
Καθώς το παρελθόν αρχίζει να ξεδιπλώνεται, ανακαλύπτει περισσότερα από ένα άτομα τα οποία είχαν λόγους να θέλουν τη Λα Ρούσα νεκρή, μεταξύ των οποίων και η γιαγιά της Παλόμα.
Τα Χρυσά Σκουλαρίκια είναι μια ιστορία που εκτυλίσσεται μεταξύ δύο μεγάλων πόλεων, της Βαρκελώνης πριν από τον εμφύλιο και του Παρισιού της δεκαετίας του ’70. Αφηγείται τη ζωή δύο γυναικών που είναι διατεθειμένες να φτάσουν στα άκρα για τον έρωτα, μια ιστορία με μεγάλα πάθη –και μεγάλες προδοσίες– όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται.
Κόκκινη μεταξωτή κορδέλα
Σε κάποια άλλη ζωή μπορεί να ήμασταν φίλες.
Μα βρισκόμασταν στο Μπέρτσγουντ…
Μου άρεσε να ράβω όμορφα μεταξωτά φορέματα με δαντέλες. Όταν η γιαγιά μου άνοιγε το καπάκι της ραπτομηχανής και έβλεπα στη σειρά τα μασούρια με τις πράσινες, κίτρινες, κόκκινες, γκρίζες, λευκές και ροζ κλωστές ονειρευόμουν πως μεγαλώνοντας θα είχα το δικό μου εργαστήριο.
Τότε πιστεύαμε πως ο πόλεμος ήταν κάτι που συνέβαινε κάπου αλλού· ήρθε όμως στην πόλη μας και μας άρπαξε. Στοίβαξε χιλιάδες ανθρώπους σε τούτο το μέρος και, μαζί με μένα, τη Ρόουζ, τη Μάρτα και την Κάρλα.
Πάνω από τους φράχτες με το αγκαθωτό συρματόπλεγμα, ο ήλιος δεν ξεχώριζε στο γκρίζο. Στοιχιζόμασταν σε σειρές των πέντε, όλες με ριγέ στολή, και μετά τρέχαμε στο ατελιέ ραπτικής του στρατοπέδου. Εκεί, ανάμεσα στα πανάκριβα υφάσματα και στις απαιτητικές κυρίες των αξιωματικών, μέρα με τη μέρα ψαλιδίζονταν οι ελπίδες μας.
Εκείνο το πρωινό είχα δέσει κρυφά την κόκκινη μεταξωτή κορδέλα γύρω από τον λαιμό μου. Και για πρώτη φορά από τότε που βρέθηκα στο Μπέρτσγουντ ένιωσα πραγματικός άνθρωπος.
Έλλα, 1944
