XTEMOS ELEMENT
AJAX PRODUCTS TABS
Τι είναι ο ρατσισμός; [Σειρά: Οι απορίες των παιδιών (με απαντήσεις στις κρυμμένες εικόνες)]
ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΗ P005
Συναρμολογούμενη ξύλινη κατασκευή – 3D puzzle
Διαστάσεις μοντέλου :
Ύψος : 12,8 εκατοστά
Μήκος : 23,5 εκατοστά
Πλάτος : 8 εκατοστά
Ηλικία : 6+
Περιγραφή
Η ατμομηχανή αποτέλεσε τον πρώτο τρόπο έλξης σιδηροδρομικών συρμών και χρησιμοποιεί ως μέσο κίνησης τον ατμό. Ο ατμός παράγεται με θέρμανση νερού με τη χρήση άνθρακα, ξύλων ή πετρελαίου ως καύσιμο. Το υλικό αυτό καίγεται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, το θάλαμο καύσης και ο ατμός παράγεται στον ατμολέβητα. Ο ατμός στη συνέχεια κινεί τα έμβολα, τα οποία μεταδίδουν την κίνηση στους τροχούς της ατμομηχανής. Καύσιμο υλικό και νερό βρίσκονται στην ίδια την ατμομηχανή ή σε ειδικά διαμορφωμένο βαγόνι, την εφοδιοφόρο, που σύρεται συζευγμένο πίσω από την ατμομηχανή.
Κατασκεύασε αυτό που ανέκαθεν ήταν το μέσον της αυθεντικής φυγής, του ρομαντισμού, των γεωφυσικών εναλλαγών, των μεγάλων καθυστερήσεων, αλλά και των μεγάλων αποχωρισμών.
XTEMOS ELEMENT
AJAX PRODUCTS TABS SIMPLE
XTEMOS ELEMENT
AJAX PRODUCTS TABS ALTERNATIVE
Fashion
Πολιτική Η Καθ Ημάς Θάλασσα Γεωστρατηγικη Ανάλυση Της Μεσογείου
XTEMOS ELEMENT
AJAX PRODUCTS TABS ARROWS PAGINATION
GIM ΤΣΑΝΤΑΚΙ ΦΑΓΗΤΟΥ ΟΒΑΛ MICKEY MOUSE
Polo Σακίδιο Πλάτης Original Double Scarf Μπορντό-Λαδί 901235-3364
XTEMOS ELEMENT
AJAX PRODUCTS TABS WITH ICONS
XTEMOS ELEMENT
AJAX PRODUCTS TABS LOAD MORE PAGINATION
Το Τρενάκι Της Φάρμας: Βιβλίο Και Παζλ Με 22 Κομμάτια
XTEMOS ELEMENT
AJAX PRODUCTS TABS CAROUSEL
Η καλλιγραφία των ονείρων
Ο Ρίνγκο, ένας δεκαπεντάχρονος έφηβος, σκοτώνει τις ώρες του στο κρασοπουλειό της κυρίας Πακίτα, απογοητευμένος που η φτώχεια των γονιών του τον αναγκάζει να σταματήσει τα μαθήματα του πιάνου και να παραιτηθεί από το όνειρό του να γίνει διάσημος πιανίστας. Καθισμένος στο αγαπημένο του τραπέζι δίπλα στο παράθυρο, γίνεται ακούσιος μάρτυρας του απελπισμένου έρωτα της αφελούς κυρίας Μιρ, μιας μεσόκοπης και τροφαντής θεραπεύτριας, για τον κύριο Αλόνσο, έναν ευπαρουσίαστο κουτσό πενηντάρη, αλλά και όσων συμβαίνουν στη συνοικία της Γράσια, στη μεταπολεμική Βαρκελόνη, υπό την απειλητική σκιά της δικτατορίας του Φράνκο. Μέσα από τα μάτια του Ρίνγκο, που ακούει, διαβάζει και τελικά θα αρχίσει να συγγράφει, θα φωτιστεί ολόκληρη η ζωή μιας γενιάς που έθρεψε τα όνειρά της στα συνοικιακά σινεμά και στους δρόμους μιας πόλης όπου το μέλλον έμοιαζε αδιανόητο.
«Με την Καλλιγραφία των ονείρων, ο Μαρσέ έγραψε ταυτόχρονα το βιβλίο μιας πόλης και μιας εποχής, την Ανθρώπινη κωμωδία του, και το βιβλίο ενός εφήβου, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες, τις απογοητεύσεις, τις χαμένες ψευδαισθήσεις». Ρόσα Μοντέρο, Babelia, El Paίs
«Όταν ένας αριστοτέχνης της αφήγησης σαν τον Χουάν Μαρσέ γράφει με τέτοια εσωτερική απόλαυση, το αποτέλεσμα είναι αληθινή γιορτή». Marianne Payot, L' Express
«Όλα τα πρόσωπα εδώ έχουν σάρκα και οστά. Σαν αυτό που επινοείται να έχει μεγαλύτερη αλήθεια από την πραγματικότητα». Le Monde des Livres
«Ένα βιβλίο για διφορούμενες αλήθειες, οιωνούς και σημάδια, μυστικά και τραυματικές σχέσεις». La Vanguardia
Καλή κοινωνία
Νέα Υόρκη, τελευταία νύχτα του 1937, στον απόηχο της Μεγάλης Ύφεσης.
Δύο φίλες συναντούν σε ένα από τα περίφημα τζαζ κλαμπ της αμερικανικής μεγαλούπολης έναν γοητευτικό νεαρό τραπεζίτη. Η Κέιτ, η Ιβ και ο Τίνκερ, τρεις νέοι με όνειρα και διάθεση για ζωή, πρωταγωνιστούν σε αυτή την αριστοτεχνικά γραμμένη ιστορία του Amor Towles. Κατά τη διάρκεια της επόμενης χρονιάς τα πάντα θα αλλάξουν στις ζωές των ηρώων, θα ερωτευτούν, θα απογοητευτούν, θα επαναπροσδιορίσουν τα όνειρά τους και, πάνω από όλα, θα προσπαθήσουν να μάθουν τους κανόνες του παιχνιδιού της καλής κοινωνίας… Δεν θα πάψουν όμως να παλεύουν με τα δικά τους φαντάσματα και να προσποιούνται αυτό που θα ήθελαν να είναι.
Ο συγγραφέας ανασυνθέτει με εξαιρετικό τρόπο την ατμόσφαιρα της Νέας Υόρκης της εποχής, στήνοντας με μαεστρία και λεπτό χιούμορ το σκηνικό της πλοκής σε όλους τους χώρους όπου πάλλεται η καρδιά της πόλης: μπαρ, εστιατόρια, μουσικές σκηνές, εξοχικά, αλλά και εκδόσεις και περιοδικά. Ταυτόχρονα όμως με τη νοσταλγία της εποχής, αναδίδεται με μια γλυκόπικρη τρυφερότητα κι η νοσταλγία του έρωτα και της νεότητας, γιατί, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο ίδιος, «αν ερωτευόμαστε μόνο τους ανθρώπους που είναι ιδανικοί για μας, τότε δεν θα γινόταν τόση φασαρία για τον έρωτα».