Ο Λουκάς και ο Φίλιππος είναι δυο φίλοι που γεννήθηκαν στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’60. Γείτονες και στη συνέχεια συμμαθητές που αργότερα ακολούθησαν παράλληλες πορείες. Ο Λουκάς στον αθλητισμό και συγκεκριμένα στο πόλο και ο Φίλιππος στο πανεπιστήμιο.

Ο Λουκάς, μέσα από μια πορεία γεμάτη προκλήσεις και προσπάθεια, βιώνει καταστάσεις που τον κάνουν σοφότερο. Αγωνιστικές και εξωαγωνιστικές περιπέτειες, περιστατικά κωμικά και λιγότερο κωμικά ξετυλίγονται σε μια περίοδο σχεδόν τριάντα χρόνων. Μέσα από αυτά παίρνει μαθήματα, ανακαλύπτει αξίες και ζει συγκινήσεις μοναδικές.

Με πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία από τον χώρο της πισίνας, το μυθιστόρημα αυτό μιλάει για τη ζωή μέσα από τον αθλητισμό αλλά και πέρα από αυτόν.

Ο Γιώργος Μαυρωτάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Υπήρξε αθλητής της υδατοσφαίρισης κι έλαβε μέρος σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες, από το 1984 ως το 2000. Από το 1995 ως το 2000 ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας πόλο κι έχει το ελληνικό ρεκόρ συμμετοχών για τα ομαδικά αθλήματα με 511 συμμετοχές στην εθνική ανδρών. Παράλληλα, σπούδασε στη Σχολή Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. και στη συνέχεια έκανε εκεί το διδακτορικό του με αντικείμενο την Επιχειρησιακή Έρευνα. Σήμερα είναι Επίκουρος Καθηγητής στην ίδια σχολή. Είναι παντρεμένος κι έχει δύο γιους 10 και 14 ετών. Αυτό είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.

«… Το άσπρο όµως ελάφι… Όποιος το έχει δοκιµάσει θα σε διαβεβαιώσει πως η ευτυχία µπορεί να εδρεύει και στον ουρανίσκο. Όποιος το έχει γευτεί έχει γευτεί παράδεισο.

Τη στιγµή του βίαιου θανάτου του το νεαρό άσπρο ελάφι εκκρίνει µιαν ουσία ψυχοτρόπο, αγχολυτική, αφροδισιακή, που δεν έχει ανιχνευτεί πουθένα αλλού στη φύση. Που δεν έχει παρασκευαστεί σε κανένα εργαστήριο. Το νεαρό άσπρο ελάφι σκλαβώνει ισόβια όσους ποτέ το έφαγαν. Στην προοπτική µιας δεύτερης φοράς είναι πρόθυµοι να πατήσουν όρκους, να γκρεµίσουν τον κόσµο τους, να προδώσουν τους ανθρώπους τους. Γιατί να σταθώ εγώ εξαίρεση;»

Πρώην συγγραφέας, πρώην άνθρωπος του κόσµου, πρώην όµορφος, ο Μηνάς Αβλάµης έχει αποσυρθεί εδώ και εφτά χρόνια στην Κέρκυρα. Έχει διαλέξει µια καθηµερινότητα κενή από συγκινήσεις και από κραδασµούς. Είναι αποφασισµένος να µην την αλλάξει ποτέ και για κανένα λόγο.

Το νεαρό άσπρο ελάφι θα τον ξαναβγάλει ξαφνικά στον δρόµο και θα τον οδηγήσει σε µια πόλη αλλόκοτη της Δυτικής Μακεδονίας. Εκεί θα έρθει αντιµέτωπος µε ολόκληρο το παρελθόν του. Τα πιο δικά του πρόσωπα, οι πιο έντονες σχέσεις της ζωής του, θα τον κυκλώσουν για να τον δικάσουν ή για να τον συγχωρήσουν.

Μονάχα όµως ο ίδιος ο Μηνάς Αβλάµης µπορεί να εξιλεωθεί για τη φριχτή, κρυφή αµαρτία που τον συνέτριψε ένα απόγευµα ανοιχτά της Τήνου…

Η ιστορία μου αρχίζει από το τέλος – το δικό της και το δικό μου. Έτσι ξεκινά το Βιβλίο της Κατερίνας, μιας γυναίκας που πάλεψε μια ζωή με την ψυχική αρρώστια, και που, αν νικήθηκε, έζησε και μεγαλούργησε ταπεινά χάρη στην αγάπη. Μια οικογενειακή σάγκα γεμάτη ζοφερά μυστικά και θανάσιμες ενοχές, ένα βιβλίο μυστηρίου γύρω από έναν αδιανόητο φόνο και τα δυο του θύματα, και μια κατάδυση σε μια ψυχή που συγκλονίζει με το φως και το σκοτάδι της.

Μας λέει η Κατερίνα:

Αυτό το βιβλίο δεν έχει σκοπό να πληγώσει κανέναν, εκτός απ’ αυτούς που θα το διαβάσουν.

Αυτό το βιβλίο, θα πουν, είναι γεμάτο ψέματα. κακοήθειες, ανακρίβειες, παραχάραξη της οικογενειακής μας ιστορίας από ένα μυαλό χολωμένο κι άρρωστο, που γυρεύει εκδίκηση

για τον θάνατο που μόνο του επέλεξε. Ωστόσο εμένα αυτή είναι η αλήθεια μου, κι από κει και πέρα, ο καθείς ας διαλέξει τη λήθη που του ταιριάζει, που τον ανακουφίζει. έτσι είναι αν έτσι νομίζουνε.

Αυτό το βιβλίο με διαλύει.

Αυτό το βιβλίο έχει σκοπό να με διαλύσει, να με κάνει κομμάτια. Μέσα στα κομμάτια μου είμαι. Κι όποιος την ακούσει δεν θα την ξεχάσει ποτέ.