Η Ελλάδα Που Αγάπησα, Η Ελλάδα Της Χρεοκοπίας Που Βρισκόμαστε; Που ΠΑΕ; Τι Προοπτικές Έχουμε; Πολιτική

Ο Βασίλης Βασιλικός λαμβάνει το 1971 στο Παρίσι, όπου βρισκόταν αυτοεξόριστος από το 1967, έναν συστημένο φάκελο από τον πατέρα του, Νίκο: «Ήταν το ημερολόγιο που σε λίγο θα διαβάσεις, αναγνώστη. Ο πατέρας μου, θυμόμουν, είχε αναφερθεί κάνα δυο φορές σε αυτό. Ότι είχε κρατήσει ημερολόγιο από τη Μικρασιατική Εκστρατεία... Και να τώρα το κρατούσα στα χέρια μου, σε δερματόδετο παραλληλόγραμμο λεύκωμα, χειρόγραφο, καθαρό, αντιγραμμένο από τις σημειώσεις του στο μέτωπο... Επηρεασμένος από το ημερολόγιο του πατέρα μου, βάλθηκα να μελετώ τα πρακτικά της Δίκης των Εξ που μου είχε χαρίσει δύο χρόνια νωρίτερα, στη Γενεύη, ο Αλέκος Λεβίδης... Τα πρακτικά της πολύκροτης εκείνης δίκης που κατέληξε στην εκτέλεση των έξι που θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για τη Μικρασιατική Καταστροφή υπήρχαν σε έναν τόμο περίπου 700 σελίδων... Έπεσα με τα μούτρα στην ανάγνωση των πρακτικών, και τότε μου γεννήθηκε η ιδέα ενός έργου το οποίο, συνοψίζοντας την ουσία της δίκης, χωρίς προσθήκες ή αλλαγές, θα παλλόταν από μια ιδιότυπη θεατρικότητα». (από τον Πρόλογο του βιβλίου) Το Ημερολόγιο της Μικρασιατικής Εκστρατείας (1918-1922) –μια προσωπική μαρτυρία για τις πολεμικές συγκρούσεις και τον τραγικό επίλογο της κατάρρευσης του μετώπου, γραμμένη από τον πατέρα)– προσφέρει τις πολύτιμες πληροφορίες μιας ιστορικής πηγής και καταγράφει, με μεστό και άμεσο λόγο, αφηγηματική δεινότητα και συγκλονιστικές περιγραφές, τα βάσανα ενός νέου είκοσι δύο ετών ο οποίος βιώνει τον εφιάλτη του πολέμου που θα έχει ως αποτέλεσμα την εθνική συμφορά του 1922.

Η Δίκη των Εξ –βασισμένη στα στενογραφημένα πρακτικά της εφημερίδας Πρωία και μονταρισμένη από τον γιο– παρουσιάζει, με τον ευσύνοπτο τρόπο ενός ιδιότυπου θεατρικού έργου, ένα από τα πιο δραματικά επεισόδια του Eθνικού Διχασμού: τη δίκη των οκτώ θεωρούμενων ως υπαιτίων της Καταστροφής ενώπιον έκτακτου στρατοδικείου (31 Οκτωβρίου-15 Νοεμβρίου 1922).

Δυο έργα-ντοκουμέντα μιας τραγικής εποχής που σημάδεψε τη νεοελληνική ιστορία.

Λονδίνο 1893. Μετά τον θάνατο του άντρα της, η Κόρα Σίμπορν, ανάμεσα στη θλίψη και στην ανακούφιση, αποσύρεται στην εξοχή με τον γιο της. Εκεί θα ακούσει ιστορίες για τον «Όφη του Έσσεξ», ένα πλάσμα της λαϊκής παράδοσης που λέγεται ότι επέστρεψε και περιπλανιέται στους βάλτους. Η Κόρα ενθουσιάζεται, πιστεύοντας ότι ίσως πρόκειται για κάποιο είδος που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα. Αναζητώντας τα ίχνη του, πέφτει πάνω στον Γουίλλιαμ Ράνσομ, τον εφημέριο του Ολντγουίντερ, ο οποίος πιστεύει ότι η θεραπεία αυτής της υστερίας βρίσκεται στην πίστη, ενώ η Κόρα είναι πεπεισμένη πως η επιστήμη θα δώσει τις απαντήσεις. Μολονότι διαφωνούν στα πάντα, κάτι τους τραβάει κοντά και αλλάζουν ο ένας τη ζωή του άλλου με απροσδόκητους τρόπους...

Ο Θρύλος του Έσσεξ είναι ένας ύμνος στην αγάπη –και σε όλα αυτά που μοιραζόμαστε με τους ανθρώπους ακόμη κι όταν διαφωνούμε– σε όλες της τις ενσαρκώσεις σε μια εποχή συναρπαστικής –και τρομακτικής– αλλαγής.

«Ένα βιβλίο εκπληκτικής εμβέλειας και λάμψης». Publishers Weekly

«Ένα ευδαιµονικό µυθιστόρηµα αµετανόητων ορέξεων, όπου η επιθυµία και η πίστη αναµειγνύονται στους βάλτους, αλλά η φιλία είναι το θαύµα. Πρόκειται για µια συγγραφέα που καταλαβαίνει τη ζωή». Jessie Burton

«Οι υπέροχες ανατροπές της γραφής της Πέρρυ µάς καλούν σε πολλαπλές αναγνώσεις και δηµιουργούν ένα µαγικό φόντο για την αισθαντική ιστορία αγάπης της Κόρα και του Γουίλ». Booklist

«Ένα θαυµάσιο µυθιστόρηµα για τη λειτουργία της ζωής, της αγάπης και της πίστης, για την επιστήµη και τη θρησκεία, για µυστικά και µυστήρια. Τόσο ωραίο, που οι σελίδες του µοιάζουν να έχουν εσωτερικό φως». Helen Macdonald